Gdzie mieszkańcy kupowali, pracowali i spotykali się? Archiwalne reklamy i zachowane akta pozwalają przyjrzeć się miejscom oraz ludziom tworzącym życie dawnej miejscowości.
1928
Café Fabian
Cukiernia i kawiarnia Fabian reklamowała się w Weidenhof jako miejsce przyjazne rodzinom. W archiwum zachowały się również akta cukierni i restauracji Viktora Fabiana z lat 1928–1939. Dokładny adres lokalu pozostaje nieznany.
Ogłoszenie używało nazwy „Conditorei Café Fabian” i zapraszało na przyjemny rodzinny pobyt. W 1932 roku w prasie pojawia się również „Lokal Fabian” jako miejsce zebrania. Akta wywiadowni gospodarczej opisują Viktora Fabiana jako prowadzącego cukiernię i restaurację; nazwisko, miejscowość i rodzaj działalności sugerują związek z kawiarnią.
W ogłoszeniach nauczycielskich z 1904 i 1906 roku jako miejsce spotkania pojawia się Weidenhof „u Krausego”. Nie wiadomo, czy wzmianki dotyczą tego samego lokalu co akta Franza i Paula Krausego.
Na sobotę 26 maja 1906 roku zapowiedziano tu wyjazdowe zebranie nauczycieli z Obornik Śląskich, na które zaproszono również towarzyszące im panie. Spotkanie miało rozpocząć się o trzeciej po południu; w programie znalazły się bieżące sprawy, wnioski i omówienie rocznika związku nauczycielskiego.
E. Hähnel zapraszał wrocławskich nauczycieli na szkolne wycieczki. Reklama wymienia zacieniony ogród, kolumnadę, salę, trzy łąki zabaw w parku pałacowym i zniżki dla szkół. Późniejsza restauracja Zacisze przy Zaziębiu 13 jest możliwym tropem, lecz związek lokali wymaga potwierdzenia.
Restaurator przedstawiał swój lokal jako cel wycieczek szkolnych z Wrocławia. Szczególną atrakcją były trzy łąki do zabawy w parku pałacowym — reklama pozwala wyobrazić sobie Świniary jako miejsce wypoczynku i spotkań poza miastem.
Ogłoszenie datowane 14 czerwca przewidywało zamknięcie śluz młyna w Weidenhof 24 czerwca o godz. 18 i ponowne otwarcie 27 czerwca o tej samej porze, w związku z oczyszczaniem Widawy. Nazwa Agnesmühle występuje osobno przy innym odcinku rzeki — nie dowodzi sama w sobie tożsamości młynów.
Zarządzenie obejmowało również dalsze odcinki rzeki i inne młyny. Nakazywało usuwanie przeszkód utrudniających przepływ, w tym drzew, krzewów, trzcin oraz łach piasku. Pokazuje, jak funkcjonowanie młynów wiązało się z gospodarką wodną całej doliny Widawy.
Gasthaus & Ausspannung zur Friedenseiche była gospodą i zajazdem, gdzie mogły zatrzymać się zaprzęgi. Na dawnej fotografii pojawia się E. Weinrauch oraz informacje o sali tanecznej, ogrodzie, kręgielni i stacji dla rowerzystów. Budynek przy Pęgowskiej 14 służy dziś społeczności osiedla.
Wśród śladów przekazanych do dalszego zbadania są mistrz szewski Max Jeschar, kołodziej August Rzepka oraz atelier Paula Pampucha. Kołodziej wykonywał i naprawiał koła oraz inne drewniane części wozów. Czeladnik piekarski Franz Kurfawe w sierpniu 1932 roku zdał egzamin mistrzowski; ogłoszenie nie ustala adresu jego piekarni.
Schlesiens Handwerk und Gewerbe · skan do weryfikacji
W przekazanym zestawieniu akt pojawiają się Therese Simon i Oskar Jendry jako osoby związane z handlem mieszanym oraz Robert Simon. Nie znamy jeszcze adresów tych działalności ani ich ewentualnych związków ze sklepem Kaufhaus Simon przy Zajączkowskiej 56. Zakresy akt nie muszą oznaczać pełnego czasu działalności.
Przekazane sygnatury wskazują mleczarnię Gerharda Hamanna (1928–1931, 84/635/0/1.1.1/120426) i Josefa Schützego (1931–1935, 84/635/0/1.1.1/120440), a także cukiernię i restaurację Viktora Fabiana (1928–1939, 84/635/0/1.1.1/120425). Akta Franza Krausego dotyczą gospody w 1930 roku, a Paul Krause występuje jako dawny właściciel gospody w 1921 roku. Lokalizacje i związki tych działalności pozostają nieustalone; adresy i związki między działalnościami wymagają dalszych badań.
Ogłoszenie o spotkaniu nauczycielskim wskazuje miejsce w Weidenhof „u Krausego”. Nie rozstrzyga tożsamości właściciela ani związku z późniejszymi aktami Franza i Paula Krausego.
Ogłoszenie wymienia Conditorei Café Fabian w Weidenhof jako miejsce rodzinnego wypoczynku. Archiwum osobno opisuje akta cukierni i restauracji Viktora Fabiana; powiązanie ich z tą reklamą pozostaje prawdopodobne.
Czasopismo informuje, że Dominicus Gulitz został nominowany 31 maja 1791 roku na stanowisko duchownego w Schweinern. Samo ogłoszenie nie potwierdza objęcia funkcji ani wyznania.
Oryginał: Herr Dominicus Gulitz […] zum Pfarrer zu Schweinern im Breslauschen nominiret worden.
Treść w tłumaczeniu: Dominicus Gulitz został nominowany na duchownego w Schweinern w okręgu wrocławskim.
Schlesische Provinzialblätter, czerwiec 1791, s. 585, 75. strona PDF
Katalog archiwum opisuje plan Agnesmühle i młynówki w Weidenhof, związany z regulacją Widawy. Plan jest cennym materiałem do sprawdzenia położenia młyna; jego szczegóły wymagają analizy skanu.
Archiwum Państwowe we Wrocławiu, 82/170/0/2.4/IV.885
Ogłoszenie z 14 czerwca wyznacza terminy zamykania śluz przy pracach na Widawie.
Treść w tłumaczeniu: Młyn w Weidenhof zamknie śluzy 24 czerwca o godzinie 18; oczyszczanie od Weidenhof do ujścia do Odry odbędzie się 26 i 27 czerwca. Śluzy zostaną otwarte 27 czerwca o godzinie 18.
Izba Rzemieślnicza we Wrocławiu wymienia czeladnika piekarskiego Franza Kurfawego z Weidenhof wśród osób, które w sierpniu 1932 zdały egzamin mistrzowski.
Treść w tłumaczeniu: Zdanie egzaminu dawało prawo do tytułu mistrza oraz szkolenia uczniów. Dokument nie potwierdza adresu jego piekarni.